بیماری های گوش :

به هر نوع بیماری و یا اختلالاتی که بر گوش و شنوایی انسان تاثیر می گذارد، بیماری های گوش اطلاق می گردد.

اختلال شنوایی، در نتیجه بیماری یا اختلال گوش خارجی، میانی و یا داخلی به وجود می آید. آسیب شدید شنوایی در بدو تولد تقریبا همیشه در نتیجه ی اختلال در عملکرد عصب شنوایی است و با دارو یا جراحی قابل درمان نمی باشد. در دوران کودکی شایع ترین علت ایجاد اختلال شنوایی، عملکرد ضعیف شیپور استاش به همراه تجمع مایع زرد کم رنگ و روشن در حفره گوش میانی است و این بیماری اوتیت میانی سروز نامیده می گردد. در اوایل و اواسط بزرگسالی علت معمول برای اختلالات پیشرونده شنوایی بیماری اتواسکروز است. علت معمول کم شنوایی پس از سن ۶۰ سالگی پیرگوشی می باشد.

در بسیاری از موارد کم شنوایی به دلیل وجود یک مشکل در انتقال صدا به حلزون گوش است و با دارو یا جراحی قابل اصلاح و بهبوداست. هنگامی که کم شنوایی ناشی از آسیب به سلول های حلزون و یا عصب گوش باشد، قابل درمان دارویی و جراحی نخواهد بود. البته در مواردی مانند اختلالات عصب شنوایی ناشی از بیماری سیفلیس، منییر و یا در برخی موارد کمبود روی استثنائاتی وجود دارد.

پیشگیری از درمانِ آسیب عصب شنوایی، مهم تر است. برای مثال، مواردی مانند ناشنوایی نوزاد ناشی از سرخجه در مادر را می توان با واکسن سرخجه پیشگیری کرد. به علاوه، آسیب عصبی شنوایی ناشی از قرار گرفتن در معرض سر و صدای بیش از حد و طولانی مدت با تشخیص زود هنگام قابل پیشگیری است. در واقع، افرادی که در محیط های پر سر و صدا کار می کنند باید از وسایل محافظت شنوایی استفاده کنند و شنوایی آنان بایستی به صورت مرتب پایش شود.

شیوع اختلال شنوایی در جمعیت های سنی مختلف متفاوت می باشد. بر اساس آمار تا ۶ سالگی، ۲/۰ درصد از کودکان دچار اختلال شنوایی در یک یا هر دو گوش هستند. تا سن ۱۸ سالگی آمار کم شنوایی به ۵/۲ تا ۳ درصد می رسد. تا سن ۶۵ سالگی، تعداد بزرگسالان مبتلا به اختلال شنوایی تشخیص داده شده به ۵ درصد می رسد. پس از سن ۶۵ سالگی بروز اختلال شنوایی به سرعت افزایش می یابد. حدود ۳۰ تا ۳۵ درصد از افراد بین سنین ۶۵ و ۷۵ سال و ۴۰ درصد از افراد مسن تر از ۷۵ سال تحت تاثیر کم شنوایی قرار می گیرند.

Diagram of  otitis externa

اختلالات گوش خارجی :

بدشکلی های گوش خارجی

بدشکلی های گوش ممکن است پس از سانحه به وجود آید و یا مادرزادی باشد. ناهنجاری های مادرزادی گوش شامل طیف گسترده ای از اختلالات، از گوش های کوچک و ناقص تا فقدان کامل گوش خارجی است.

و در ادامه خواهید خواند …

اختلالات گوش میانی :

مایع در گوش

اوتیت میانی حاد :

انسداد شیپور استاش در حین سرماخوردگی، آلرژی و یا عفونت های مجاری فوقانی تنفسی و وجود باکتری یا ویروس منجر به تجمع مایع در پشت گوش می شود که مجموعه ای از چرک و مخاط است. این بیماری اوتیت میانی حاد نامیده می شود و شایع ترین علت مراجعه ی کودکان به پزشک می باشد. علاوه بر این، این بیماری شایع ترین علت کم شنوایی در کودکان نیز محسوب می شود.

و در ادامه خواهید خواند …

ekhtelal-kh-3
dakheli 2

بیماری های گوش داخلی و عصب هشتم  :

بیماری مینیر :
مینیر یك اختلال در گوش داخلی است با افزایش فشار مایع درونی گوش داخلی این بیماری عارض میگردد و در سنین ۲۰ تا ۶۰ سالگی بیشتر رخ میدهد.

و در ادامه خواهید خواند…